Mantelzorg

Mantelzorg onder Molukkers, Turken, Marokkanen, Chinezen en andere etnische gemeenschappen

Het bieden van mantelzorg is iets wat je overkomt. Mantelzorg kost tijd en energie en is daarmee een extra belasting. Mensen kiezen daar niet voor, maar zolang als dat nodig is worden en blijven zij mantelzorger.

In Nederland is één op de tien mensen van de Nederlandse bevolking mantelzorger. Mantelzorg wordt meestal door de partner gedaan en relatief meer door vrouwen. Mantelzorg: de zorg voor een familielid of waarmee iemand een (sociale) relatie heeft, als die door ziekte of afgenomen mobiliteit hulpbehoevend is geworden. Mantelzorg is beslist geen vrijwilligerswerk. Een vrijwilliger kiest ervoor, terwijl een mantelzorger zich vaak verplicht voelt om de zorg op eigen schouders te nemen. Mantelzorg wordt ‘gewoon’ gegeven. Het is bijna een vanzelfsprekendheid, maar wordt als emotioneel zwaarder ervaren dan het werk van een vrijwilliger.

Allochtone families lossen zorg nog vaak in eigen kring op. Zij maken weinig tot geen gebruik van bestaande vormen van mantelzorgondersteuning en begeleiding. Ondersteuning speciaal op hen gericht is nog zeldzaam. Bestaande en reguliere – vaak Nederlandse - organisaties voor ondersteuning en belangenbehartiging hebben nog betrekkelijk weinig ervaring met deze doelgroepen. De specifieke aandacht voor allochtone mantelzorgers staat nog in de kinderschoenen.
Nu is het natuurlijk vanzelfsprekend om te zorgen voor familieleden, die hulp nodig hebben. Maar hoe is dat het beste te regelen binnen de familie, want soms geeft die zorg ook problemen. Vooral als het heel lang duurt en per week uren in beslag neemt. Als degene die voor een ziek familielid zorgt dan

ook nog zelf een gezin heeft en misschien ook nog een drukke baan heeft dan kan het soms allemaal teveel worden. Men gaat de zorg dan soms als een ‘verplichting’ voelen, die men bijna niet meer op kan brengen. Dan is er hulp of ondersteuning mogelijk. Zorg en ondersteuning voor de mantelzorger is dan ook nodig. Dus niet alleen voor het zieke familielid, maar ook voor degene die dat zieke familielid verzorgt. Dat kan op verschillende manieren.

Enkele voorbeelden zijn:
• Er is ondersteuning mogelijk in de contacten met zorginstellingen en verzekeraars.
• Er kunnen bijeenkomsten worden georganiseerd voor mantelzorgers die met dezelfde problemen worstelen. In het Nederlands heet dat ‘lotgenotencontact’.
• Voor mantelzorgers, die overbelast dreigen te raken kunnen er weekenden worden georganiseerd om weer eens op adem te komen.
• Soms is er ook financiële ondersteuning mogelijk.
• In sommige gevallen kan er een vervanger worden ingezet van buiten de familie bijvoorbeeld als de mantelzorger er eens niet kan zijn.